1.5. Grupa mBanku przed i po kryzysie finansowym

Kryzys finansowy zapoczątkowany przez krach na amerykańskim rynku nieruchomości zmienił oblicze bankowości w Polsce i na świecie. Jeszcze w 2008 roku Polski sektor bankowy charakteryzował się intensywną ekspansją na rynku kredytów mieszkaniowych w walutach obcych, co pogłębiało lukę między kredytami i depozytami, a także spowodowało spadek współczynnika wypłacalności. Banki finansowały wzrost akcji kredytowej głównie zobowiązaniami wobec innych banków, w szczególności spółek-matek, co spowodowało wzrost ich wrażliwości na zawirowania na rynku finansowym w Polsce i zagranicą oraz pogorszenie struktury źródeł finansowania[1]. Po upadku banku Lehman Brothers 15 września 2008 roku nastąpiło dalsze pogłębienie spadku zaufania na rynkach finansowych, a w konsekwencji ograniczenie płynności i wzrost kosztów finansowania dla banków. W tym samym czasie liczne instytucje finansowe na świecie wymagały znaczącej rekapitalizacji z funduszy podatników.

W 5 lat po kryzysie polski i światowy sektor bankowy przeszedł głęboką przemianę. W szczególności kryzys doprowadził do istotnego zaostrzenia regulacji, zarówno na poziomie europejskim (m.in. Bazylea III, pakiet CRR / CRD IV), jak i krajowym (rekomendacje KNF), a także ściślejszej kontroli nad sektorem bankowym w postaci testów warunków skrajnych i przeglądów jakości aktywów. Regulacje i środowisko inwestorskie wymusiły na bankach wzmocnienie ich baz kapitałowych oraz skupienie na stabilnych źródłach finansowania działalności, a także bardziej rygorystyczne podejście do zarządzania ryzykiem.

W latach 2008-2014 nastąpiła zmiana modelu biznesowego, a w konsekwencji także struktury bilansu Grupy mBanku. Obecny model biznesowy mBanku odpowiada na istniejące i przyszłe wymagania regulacyjne oraz pozwala skuteczniej reagować na nowe szanse i wyzwania pojawiające się na rynku.