4. Otoczenie makroekonomiczne

4.1. Gospodarka i sektor bankowy w 2014 roku

4.1.1. Solidny wzrost gospodarczy w turbulentnym otoczeniu

Zgodnie z powszechnymi oczekiwaniami, 2014 rok przyniósł przyspieszenie wzrostu gospodarczego z 1,7% zanotowanych rok wcześniej do 3,3%. Jest to wartość wyższa od większości prognoz formułowanych na początku roku. Negatywnie w 2014 roku zaskoczyła inflacja, wbrew prognozom rok upłynął pod znakiem niemal monotonicznego jej spadku – w lipcu po raz pierwszy w historii spadła ona poniżej zera, a na koniec roku sięgnęła -1%.

Systematycznemu spadkowi inflacji i, tym samym, oddalaniu się perspektyw powrotu inflacji do celu NBP towarzyszył wzrost niepewności co do dalszych losów koniunktury w Polsce i zagranicą. Seria negatywnych zdarzeń (hamowanie w strefie euro, kryzys gospodarczy w państwach Europy Środkowej i Wschodniej, tj. głównie w Rosji i na Ukrainie) postawiła pod znakiem zapytania możliwość dynamicznego wzrostu zewnętrznego popytu na polskie dobra i usługi. Czynniki te, a także pogorszenie wielu wskaźników aktywności ekonomicznej skłoniły Radę Polityki Pieniężnej do wznowienia luzowania polityki pieniężnej. Obniżywszy główną stopę procentową o 50 punktów bazowych w październiku, RPP utrzymała łagodne nastawienie i zasygnalizowała możliwość kontynuacji cięć. W opinii Banku z możliwości tej skorzysta ponownie najprawdopodobniej w marcu 2015 roku.

Początek roku nie był łaskawy dla polskiej waluty – odpływ kapitału z rynków wschodzących, którego największą ofiarą była borykająca się z nierównowagą zewnętrzną i problemami politycznymi Turcja, przyniósł również wyprzedaż polskich aktywów, a złoty osłabił się do poziomu około 4,26 za euro na koniec stycznia. Kolejne miesiące upłynęły pod znakiem optymistycznych danych z gospodarki realnej i systematycznego wzrostu oczekiwań na działania ze strony Europejskiego Banku Centralnego. Czynniki te doprowadziły do systematycznego umocnienia złotego do poziomu 4,09 za euro i 2,98 za dolara na początku czerwca. W drugiej połowie roku splot negatywnych czynników, począwszy od osłabienia aktywności ekonomicznej w kraju i wznowienia cięć stóp procentowych, poprzez intensyfikację konfliktu ukraińsko-rosyjskiego i załamanie systemów finansowych obydwu państw, a skończywszy na silnym umocnieniu dolara amerykańskiego, przyniósł deprecjację złotego. Na koniec roku, na płytkim, świątecznym rynku, złoty osłabił się do poziomu 4,40 za euro i 3,60 za dolara. 15 stycznia 2015 roku źródłem dodatkowej zmienności na polskim rynku walutowym okazała się decyzja banku centralnego Szwajcarii o zaprzestaniu obrony kursu franka. W jej wyniku kurs franka szwajcarskiego wzrósł z około 3,6 zł do ponad 4 zł. Więcej na ten temat w sekcji 4.4. w podrozdziale „Wpływ aprecjacji franka szwajcarskiego na sytuację kredytobiorców, sektora bankowego i mBanku”.

Wzrost gospodarczy i inflacja

W nowy rok polska gospodarka weszła solidnie rozpędzona, a wzrost gospodarczy w I kwartale wyniósł aż 3,4%, zaskakując pozytywnie ekonomistów, nie ostatni zresztą raz w minionym roku. Choć nie brakowało czynników ryzyka i towarzyszących im obaw o polską gospodarkę, a także negatywnych niespodzianek w danych o wyższej częstotliwości, wzrost gospodarczy w kolejnych kwartałach utrzymał się powyżej 3% (3,5% w II kwartale, najprawdopodobniej około 3% w IV kwartale). Na bardzo dobre wyniki polskiej gospodarki złożyło się kilka czynników:

  • Dalsze przyspieszenie w konsumpcji, wspierane wyższym realnym wzrostem dochodów gospodarstw domowych (dotyczy to nie tylko płac, ale również innych źródeł dochodu, takich jak świadczenia społeczne) i systematycznie poprawiającymi się nastrojami konsumentów. W 2014 roku, przy dość umiarkowanych wzrostach sprzedaży detalicznej, za gros wzrostów konsumpcji odpowiadały usługi.
  • Silne wzrosty inwestycji prywatnych, które odpowiadały w 2014 roku za większą część imponującego, bo sięgającego 10%, wzrostu nakładów na środki trwałe w gospodarce. Siła inwestycji prywatnych to w opinii Banku przede wszystkim efekt odroczonego popytu inwestycyjnego (w okresie dekoniunktury przedsięwzięcia były odkładane na później) i silnej poprawy sentymentu przedsiębiorstw na przełomie roku, a także konieczność zwiększania mocy wytwórczych, których wykorzystanie jest relatywnie wysokie.
  • Duża żywotność polskiego rynku pracy – w 2014 roku obserwowaliśmy dalszy spadek stopy bezrobocia, które w grudniu sięgnęło zaledwie 11,4% (wobec 13,4% na koniec 2013 roku). Jednocześnie, w minionym roku dynamicznie rosła liczba pracujących – w zależności od przyjętej miary i źródła danych, wzrost ten wyniósł od 0,7 do 2%. 
  • Drastyczne złagodzenie polityki pieniężnej w poprzedzającym roku, które obok natychmiastowych skutków w postaci zmniejszenia obciążeń budżetów gospodarstw domowych obsługą zadłużenia, wpłynęło również na strukturę ich aktywów (wycofywanie środków z kont oszczędnościowych i przenoszenie do funduszy inwestycyjnych lub ich wydawanie), wspierając wydatki konsumpcyjne.

 

Wbrew powszechnym prognozom i oczekiwaniom NBP, w 2014 inflacja nie powróciła do wzrostów. Przeciwnie - to właśnie w 2014 inflacja spadła poniżej zera i to właśnie w 2014 notowano w kolejnych miesiącach kolejne niechlubne rekordy w tym obszarze. Na przestrzeni roku inflacja spadła z 0,5% notowanych w styczniu do -1% w grudniu. Złożyło się na to wiele czynników, począwszy od silnych spadków cen żywności związanych z bardzo dobrymi zbiorami i późniejszą wojną handlową z Rosją, a skończywszy na „szoku naftowym” pod koniec 2014 roku (spadek cen ropy naftowej o ponad 50%), którego efekty jeszcze w pełni nie znalazły odzwierciedlenia w danych CPI. Na te impulsy nałożył się niski poziom inflacji bazowej, który należy wiązać ze zjawiskami deflacyjnymi w otoczeniu zewnętrznym polskiej gospodarki (ujemne tempo wzrostu cen dóbr importowanych przez większą część roku) i wciąż niepełną odbudową popytu wewnętrznego w kraju. W takich warunkach średnioroczne tempo wzrostu cen konsumentów wyniosło w 2014 roku niemal dokładnie zero.

Stopy procentowe

I połowa 2014 roku w polityce pieniężnej upłynęła pod znakiem kontynuacji łagodnego nastawienia, uzasadnionego przez brak presji inflacyjnej w gospodarce. Konsensus, zarówno wśród członków Rady Polityki Pieniężnej (RPP), jak i analityków i uczestników rynku, wskazywał na utrzymywanie stóp procentowych na rekordowo niskim poziomie przez kolejne miesiące. Zmiana w polityce pieniężnej przychodziła jednak powoli. Oczekiwania wznowienia cięć stóp procentowych pojawiły się w maju i czerwcu, wraz z pogorszeniem krajowych danych makroekonomicznych, intensyfikacją wojny handlowej z Rosją oraz rozpoczęciem nowej fazy luzowania monetarnego przez Europejski Bank Centralny. Informacje napływające w miesiącach wakacyjnych tylko ten trend wzmocniły i ostatecznie na wrześniowym posiedzeniu RPP zasygnalizowała rozpoczęcie nowego cyklu cięć stóp procentowych. Doszło do tego w październiku, kiedy stopa referencyjna została obcięta o 50 punktów bazowych (lombardowa aż o 100 punktów bazowych). W kolejnych miesiącach na decyzjach RPP zaważyły wewnętrzne różnice zdań co do adekwatnej reakcji na połączenie solidnego wzrostu gospodarczego i pogarszających się perspektyw inflacyjnych, i na posiedzeniach w listopadzie i grudniu nie doszło do obniżek, choć gołębie skrzydło Rady Polityki Pieniężnej takie wnioski regularnie zgłaszało.

 

4.1.2.   Sektor bankowy

Rok 2014 pod względem wyników finansowych polskiego sektora bankowego okazał się nieco lepszy od 2013. Zysk netto sektora w 2014 roku wyniósł 16,2 mld zł, wobec 15,2 mld zł zanotowanych w poprzednim roku. Za wzrost zysku sektora bankowego odpowiadała przede wszystkim poprawa wyniku odsetkowego – w stosunku do 2013 roku wzrósł on o 2,5 mld zł – co jest jednak zasługą głównie spadku kosztów odsetkowych (o 5,5 mld zł). W środowisku rekordowo niskich stóp procentowych przychody z tytułu odsetek zmalały o 3 mld zł.

2014 rok upłynął pod znakiem dalszej poprawy jakości portfeli kredytowych banków. Odsetek kredytów ze stwierdzoną utratą wartości spadł w 2014 roku z 8,5% do 8,1% (dane na koniec roku), z czego w przypadku przedsiębiorstw z 11,5 do 10,2%, a w przypadku gospodarstw domowych z 7,0 do 6,5%.

Rok 2014 był również kolejnym z rzędu, w którym aktywa sektora bankowego rosły. Liczona na koniec grudnia suma bilansowa polskiego sektora bankowego sięgnęła 1,53 bln zł (wzrost o 9% w stosunku do poprzedniego roku). Po stronie aktywów około 2/3 wzrostu wartości należy wiązać z ekspansją akcji kredytowej, po stronie pasywów zaś, obok wzrostu wartości depozytów zbliżonego do nowej akcji kredytowej, warto odnotować dalszy przyrost kapitałów – tym razem o około 13,5 mld zł w ujęciu rocznym.

Od strony oferty polski sektor bankowy cechowały następujące trendy:

  • Stopniowe łagodzenie kryteriów i warunków udzielania kredytów przez banki. Dotyczyło to niemal wszystkich segmentów rynku, a w największym stopniu polityka kredytowa została złagodzona w odniesieniu do małych i średnich przedsiębiorstw oraz kredytów konsumpcyjnych dla gospodarstw domowych. Zaostrzeniu, choć głównie z powodu wprowadzonej z początkiem roku minimalnej kwoty wkładu własnego, uległy warunki i kryteria udzielania kredytów mieszkaniowych.
  • Związany z październikową obniżką stóp NBP spadek oprocentowania kredytów i depozytów detalicznych i korporacyjnych.
  • Dalszy rozwój bankowości mobilnej i płatności bezgotówkowych.

Spadek marż kredytowych i depozytowych. Marże kredytowe, za wyjątkiem kredytów hipotecznych, systematycznie spadały w 2014 roku, odzwierciedlając mniejsze ryzyko kredytowe i poprawę sytuacji finansowej kredytobiorców. Z kolei spadek stóp procentowych i chęć konkurowania o depozyty (głównie w segmencie detalicznym) zmusił banki w wielu przypadkach do utrzymywania oprocentowania depozytów powyżej stawek międzybankowych WIBOR i WIBID.

 

W 2014 roku na rynku kredytowym pojawiły się dalsze symptomy ożywienia, aczkolwiek dotknęły one głównie segmentu korporacyjnego – dynamika kredytów dla przedsiębiorstw wzrosła z 1,6% na koniec 2013 roku do około 10% rok później. Walnie przyczynił się do tego fakt, że ożywienie na rynku kredytów korporacyjnych, z początku wiedzione tylko przez kredyt inwestycyjny, w minionym roku stało się udziałem pozostałych segmentów. W tym kontekście nie należy zapominać o trwającym programie gwarancji de minimis – w 2014 roku udzielono gwarancji na kwotę około 10 mld zł (w porównaniu do 7 mld w 2013 roku).

Z drugiej strony, segment detaliczny (gospodarstwa domowe) nie zanotował w 2014 roku przełomu, co wynikało z bardzo skromnych wzrostów wolumenów kredytów hipotecznych i stosunkowo niewielkiej dynamiki kredytu konsumpcyjnego. Pierwszy z wyżej wymienionych segmentów wykazywał w minionym roku dynamiki nie przekraczające 5%, a skromna (poniżej 10 mld zł kwartalnie) wartość nowo udzielanych kredytów była maskowana przez rosnące spłaty zasobu kredytów zbudowanego w poprzednich latach. Stało się tak pomimo rekordowo niskiego oprocentowania kredytów hipotecznych. Z punktu widzenia wolumenów najbardziej brzemiennym w skutki okazała się decyzja banku centralnego Szwajcarii o uwolnieniu kursu franka szwajcarskiego, która spowodowała wzrost wartości kredytów denominowanych w CHF - według szacunków Banku – ze 136,2 mld zł na koniec grudnia do około 154 mld zł na koniec stycznia 2015 roku. Jednocześnie, wpływ wspominanej decyzji na wysokość rat płaconych przez kredytobiorców okaże się najprawdopodobniej niewielki, jako że efekt kursu walutowego będzie w dużej mierze zrównoważony przez spadek stóp procentowych Libor CHF (-0,88% dla trzymiesięcznego okresu pożyczki).

Z kolei wzrost wolumenów kredytów konsumpcyjnych był w 2014 ograniczony. Październikowa obniżka stopy lombardowej o 100 punktów bazowych, wyznaczająca nowe, niższe o 4 punkty procentowe maksymalne oprocentowanie kredytów konsumpcyjnych, przeszła na rynku praktycznie bez echa, najprawdopodobniej nie zwiększając popytu na kredyt.

Rok 2014 upłynął również pod znakiem wzrostu bazy depozytowej. W szczególności, pomimo spadku oprocentowania, napływ środków na depozyty gospodarstw domowych nie tylko nie spowolnił, ale wręcz systematycznie przyspieszał przez cały rok. Wartość depozytów gospodarstw domowych przekroczyła na koniec 2014 roku 591 mld zł, co oznacza wzrost o 49 mld zł w stosunku do końca poprzedniego roku. W ujęciu rok do roku depozyty gospodarstw domowych przyspieszyły z około 4% do ponad 9%. Dynamicznie w 2014 rosły również depozyty korporacyjne – ich wartość na koniec roku sięgnęła 226 mld zł, co stanowi wzrost o 19 mld zł w stosunku do poprzedniego roku. Ich dynamika w ciągu roku oscylowała między 4,5% a 10,5% rok do roku, odzwierciedlając burzliwe losy finansów polskich przedsiębiorstw (efekty kryzysu rosyjskiego, gwałtowny spadek kosztów związany z przeceną surowców).

 

4.2. Rynki kapitałowe

2014 rok na warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych (GPW) nie sprzyjał inwestorom spodziewającym się wzrostu – indeks szerokiego rynku WIG zakończył rok praktycznie bez zmian, a notowania spółek skupionych w indeksie WIG20 straciły średnio około 4%. Słabość polskiego rynku akcyjnego była wynikiem oddziaływania wielu czynników: reformy Otwartych Funduszy Emerytalnych (OFE) i niepewności związanej z przyszłą skalą napływów środków OFE na giełdę; konfliktu ukraińsko-rosyjskiego, który nie tylko ważył przedsiębiorstwom działającym na rynkach wschodnich, ale również skłaniał inwestorów zagranicznych do zmniejszania ekspozycji na Rosję i pobliskie kraje; słabości europejskich giełd, będącej pochodną nowej fali spowolnienia gospodarczego w strefie euro; większej atrakcyjność dłużnych TFI dla inwestorów detalicznych. Na wynikach warszawskiej giełdy zaważyły również czynniki idiosynkratyczne, tj. obniżka stóp procentowych pogarszająca przychody banków oraz spadki cen surowców ciążące spółkom surowcowym.

Liczba debiutów na GPW nie była w takich warunkach istotnie wyższa od notowanych w poprzednich latach. W 2014 roku miało miejsce 28 debiutów (23 w 2013 roku, 19 w 2012 roku), spośród których 10 to przejścia z rynku New Connect, czyli z rynku finansującego rozwój małych i średnich przedsiębiorstw o wysokim potencjale wzrostu.

4.3. Sytuacja na rynku obligacji skarbowych

Zgodnie z oczekiwaniami Banku, rok 2014 okazał się korzystny dla rynku obligacji skarbowych, choć ostatecznie osiągnięty zwrot z portfela obligacji skarbowych okazał się być znacznie większy niż oczekiwania nawet największych optymistów. W praktyce, począwszy od przełomu stycznia i lutego, kiedy to wyprzedaż aktywów rynków wschodzących (w tym polskich) osiągnęła największe nasilenie, rentowności obligacji SPW (Skarbowych Papierów Wartościowych) znajdowały się w trendzie spadkowym, ich ceny zaś – w trendzie wzrostowym. Do czynników wspierających w minionym roku polski rynek obligacji należy zaliczyć: niską inflację w kraju i na świecie, obawy o wzrost gospodarczy w krajach rozwiniętych; podsycane najpierw przez zaskakujący spadek PKB w I kwartale, a następnie przez flirt strefy euro z kolejną recesją (w którą część krajów bloku faktycznie wpadło); oczekiwania uruchomienia przez Europejski Bank Centralny programu skupu aktywów, którego efektami miał być napływ kapitału na polski rynek obligacji; oczekiwania na wznowienie cięć stóp procentowych, a następnie faktyczne cięcia; spadek rentowności obligacji na rynkach bazowych, ze szczególnym uwzględnieniem obligacji niemieckich, których rentowność spadła o około 1,5 punktu procentowego na przestrzeni roku. 

Wsparciem dla rynku obligacji skarbowych okazała się również systematyczna poprawa wskaźników fiskalnych – szacuje się bowiem, że deficyt budżetu państwa na koniec 2014 roku był mniejszy o ok 20 mld zł (40%) od założeń, deficyt sektora finansów publicznych mógł zaś spaść poniżej 3% PKB. Implikuje to nie tylko szybsze od planowanego zakończenie procedury nadmiernego deficytu przez Komisję Europejską, ale również – w średniej perspektywie – podniesienie ratingu Polski, jeśli dług publiczny znajdzie się na ścieżce spadkowej (a jest to prawdopodobne). Do niższego ryzyka kredytowego dochodzi również efekt niższej podaży SPW, związanej z mniejszymi potrzebami pożyczkowymi państwa w 2014 roku.

W opinii Banku jest za wcześnie na ogłoszenie końca trendu spadkowego polskich obligacji skarbowych. Nowe rekordy rentowności zostały już ustanowione w nowym roku i kolejne miesiące (co najmniej pierwszy kwartał) powinny upłynąć pod znakiem dalszego umocnienia obligacji. Czynnikami podtrzymującymi atrakcyjność polskich obligacji skarbowych będą: kontynuacja spadków inflacji (Bank spodziewa się, że najniższe odczyty, sięgające -1,5% zostaną zanotowane w lutym i marcu); środowisko niskich stóp procentowych w Europie, wspierane przez działania EBC i czynniki globalne (inflacja w krajach rozwiniętych osiągnie dno również w I kwartale).

4.4. Przewidywane tendencje w gospodarce w 2015 roku i ich wpływ na sektor bankowy

Zdaniem Głównego Ekonomisty mBanku rok 2015 powinien wiązać się z przyspieszeniem wzrostu gospodarczego – w ostatnim kwartale wzrost może przekroczyć 4%, a średnioroczne tempo wzrostu gospodarczego sięgnie 3,5%. W bieżącym roku głównym motorem wzrostu będzie w dalszym ciągu popyt wewnętrzny, aczkolwiek ciężar w ramach tej kategorii powinien przesunąć się w kierunku konsumpcji, przy nieco niższej dynamice inwestycji. Jest to związane z dalszym oddziaływaniem czynników korzystnych dla konsumpcji (dobry sentyment gospodarstw domowych, bardzo wysoki wzrost realnych dochodów do dyspozycji), przy jednoczesnym wygasaniu części czynników, które w 2014 roku wspierały wzrost inwestycji (efekt „nadganiania” opóźnionego popytu inwestycyjnego przedsiębiorstw).

W 2015 roku zobaczymy kolejne rekordy ujemnej inflacji (w lutym i marcu może ona spaść w opinii Głównego Ekonomisty aż do -1,5% w ujęciu rocznym), ale i również punkt zwrotny, przypadający najprawdopodobniej na przełom I i II kwartału. Tym niemniej, deflacja (rozumiana jako ujemna dynamika roczna inflacji) będzie polskiej gospodarce towarzyszyć co najmniej do lata. Oznacza to, że pierwszy raz w historii w ujęciu średniorocznym ceny konsumenckie spadną. Zapewni to Radzie Polityki Pieniężnej komfortowe warunki do kontynuacji serii cięć stóp procentowych – rozpocznie się ona najprawdopodobniej w marcu i sprowadzi główną stopę procentową NBP do poziomu 1,5% lub niżej (a więc 50 punktów bazowych niżej niż obecnie).

Kontynuacja ożywienia gospodarczego znajdzie odzwierciedlenie w kształtowaniu się agregatów monetarnych. Zdaniem Głównego Ekonomisty mBanku rok 2015 będą w tym obszarze kształtować następujące tendencje:

  • Proces akumulacji depozytów korporacyjnych będzie w 2015 roku postępował, odzwierciedlając poprawiające się wyniki finansowe przedsiębiorstw – tym bardziej prawdopodobne, że będzie mieć miejsce w otoczeniu przyspieszającego wzrostu gospodarczego. Zgodnie z aktualnymi prognozami Banku, dynamika depozytów przedsiębiorstw powinna sięgnąć 10% średnio w 2015 roku, w porównaniu do 7,8% odnotowanych w poprzednim roku.
  • Kredyty korporacyjne będą, w opinii Banku, w dalszym ciągu rosnąć w tempie szybszym od średniego tempa wzrostu akcji kredytowej w gospodarce. Jest to związane z wciąż dużymi potrzebami inwestycyjnymi przedsiębiorstw oraz korzystnymi warunkami udzielania kredytów (spadek stóp procentowych, łagodzenie kryteriów i warunków udzielania kredytów przez banki). Prognozowany średni wzrost wartości kredytów korporacyjnych na 2015 rok to 6,6% (wobec 4,7% średnio w 2014), przy czym największego wkładu powinny – podobnie jak w 2014 roku – dostarczyć kredyty o charakterze inwestycyjnym.
  • W odniesieniu do depozytów detalicznych, prognozy mBanku wskazują na stabilizację ich rocznej dynamiki w okolicy 10%. Gromadzeniu depozytów gospodarstw domowych sprzyjać będzie przede wszystkim dalsza poprawa sytuacji na rynku pracy i wzrost nominalnej bazy dochodowej gospodarstw domowych (konsekwencja wzrostu płac i niskiej inflacji). Możliwość osiągnięcia pewnego, stabilnego i wysokiego w ujęciu realnym zwrotu z oszczędności pozostanie również ważnym motywem wyboru depozytów jako głównej formy oszczędzania przez gospodarstwa domowe.
  • Wreszcie, kredyty detaliczne powinny zanotować w 2015 roku wyraźne wzrosty wolumenów. W przypadku kredytów hipotecznych, negatywny efekt Rekomendacji S (wymóg minimalnego wkładu własnego) powinien zostać więcej niż zrównoważony przez wpływ poprawiającego się sentymentu konsumentów. Również w odniesieniu do kredytu konsumenckiego, oczekuje się kontynuacji wzrostów wolumenów, choć efekty bazowe będą w II połowie roku zmniejszać dynamikę kredytów konsumpcyjnych.

Na polski sektor bankowy będzie również wpływać umocnienie się kursu franka szwajcarskiego wynikające z decyzji Szwajcarskiego Banku Narodowego (SNB) z 15 stycznia 2015 roku. Więcej na ten temat w podrozdziale „Wpływ aprecjacji franka szwajcarskiego na sytuację kredytobiorców, sektora bankowego i mBanku” w bieżącej sekcji.

Obok powyższych tendencji makroekonomicznych, sektor bankowy (w tym również mBank) będzie kształtowany w 2015 roku przez następujące uwarunkowania:

  • Niezależnie od skali dalszego luzowania polityki pieniężnej, sektor bankowy będzie musiał funkcjonować w otoczeniu najniższych w historii stóp procentowych. Będzie to stwarzać presję na wynik finansowy, związaną zarówno z niższymi przychodami odsetkowymi, jak i z wyższym kosztem pozyskania finansowania (konieczność utrzymywania wysokiego oprocentowania depozytów, zwłaszcza dla gospodarstw domowych). 
  • Kolejnym wyzwaniem dla sektora bankowego będzie podwyższenie składki do Bankowego Funduszu Gwarancyjnego (BFG) – łączny koszt można szacować na 1,1 mld zł w pierwszym roku obowiązywania nowych zasad. Efekt tych zmian będzie potęgowany przez konieczność koncentracji wpłat w czasie (jednorazowo w I kwartale) oraz ryzyko dalszego zwiększenia składki w związku z trwającym programem sanacji Spółdzielczych Kas Oszczędnościowo-Kredytowych.
  • Presję na wynik finansowy sektora bankowego będzie również stwarzać zmniejszenie dochodów z tytułu obsługi kart płatniczych. Według szacunków Banku obniżenie stawki tzw. interchange dokonane w 2014 roku (z 1,3 do 0,5%) wiąże się ze spadkiem przychodów sektora bankowego o około 700 mln zł rocznie. Efekty dalszego obniżenia (z 0,5% do 0,3%) można szacować na około 200 mln zł rocznie. Zgodnie z oczekiwaniami Banku, w dłuższym okresie ten bezpośredni efekt będzie równoważony przez wzrost wolumenów transakcji.
  • Dalsze podwyższanie poziomu obowiązkowego wkładu własnego do kredytów hipotecznych (z 5 do 10%) będzie oddziaływać na sektor bankowy przede wszystkim przez ograniczenie popytu na kredyt ze strony gospodarstw domowych – podobnie, jak miało to miejsce w 2014 roku. Z drugiej strony, należy oczekiwać, że konieczność gromadzenia wkładu własnego będzie zwiększać skłonność do oszczędzania w sektorze gospodarstw domowych i, tym samym, stanowić czynnik wspierający napływ środków na depozyty, zapewniając bankom stabilne finansowanie akcji kredytowej. 
  • Mniejsze znaczenie będą z perspektywy makroekonomicznej mieć pozostałe zmiany w otoczeniu regulacyjnym, tj. ograniczenie możliwości sprzedaży ubezpieczeń przez banki, a także zmiany dotyczące kredytów konsumenckich (rozszerzenie możliwości upadłości konsumenckich i zaostrzenie tzw. ustawy antylichwiarskiej). Pierwsza z tych zmian może nieznacznie zwiększyć koszty funkcjonowania banków, druga w opinii Banku dotyka sektora bankowego w znacznie mniejszym stopniu niż innych instytucji kredytowych.

W poniższej tabeli podsumowano zmiany w otoczeniu rynkowym, regulacje oraz rekomendacje wydane przez Komisję Nadzory Finansowego, z którymi polski sektor bankowy będzie musiał się zmierzyć w 2015 roku, mogące mieć negatywny wpływ na jego wyniki finansowe:

 

 
Czynnik

Podsumowanie czynnika

Wpływ na główne
obszary Banku

TAK – czynnik ma wpływ na dany obszar

NIE – czynnik nie ma wpływu na dany obszar, bądź ma znikomy wpływ na dany obszar

Najniższe w historii stopy procentowe

W październiku 2014 roku Rada Polityki Pieniężnej (RPP) obniżyła referencyjną stopę procentową o 50 punktów bazowych (do 2,0%), dodatkowo obniżając stopę lombardową aż o 100 punktów bazowych (do 3,0%). Decyzja była podyktowana utrzymującą się poniżej celu inflacją (w II połowie roku wystąpiła deflacja) oraz spowolnieniem dynamiki aktywności gospodarczej. Na grudniowym posiedzeniu Rada Polityki Pieniężnej podtrzymała swoją październikową decyzję, oczekuje się jednak, że w 2015 roku mogą nastąpić kolejne obniżki.

 

Dochody

 

Koszty

 

Rezerwy na kredyty

red-triang  TAK

green-triang  Nie

green-triang  Nie

Niższy limit oprocentowania pożyczek i kredytów

Wraz z obniżeniem przez RPP stopy lombardowej o 100 punktów bazowych do 3,0%, maksymalne oprocentowanie nominalne oferowanych przez banki kredytów i pożyczek nie może przekraczać 12%. Wynika to z obowiązującej od 2006 roku tzw. Ustawy antylichwiarskiej, zgodnie z którą odsetki w ujęciu rocznym od kredytów i pożyczek nie mogą przekraczać czterokrotności stopy lombardowej Narodowego Banku Polskiego, czyli aktualnie 12%.

Dochody

 

Koszty

 

Rezerwy na kredyty

red-triang  TAK

green-triang  Nie

green-triang  Nie

Ograniczenie dochodów z obsługi kart płatniczych

Z dniem 1 lipca 2014 roku zaczęła obowiązywać nowelizacja Ustawy z dnia 30 sierpnia 2013 roku o usługach płatniczych. Celem nowelizacji było uregulowanie podstawowych zasad funkcjonowania rynku krajowych transakcji płatniczych dokonywanych przy użyciu kart płatniczych. Zgodnie z nowelizacją, maksymalna stawka opłaty interchange nie mogła wynieść więcej niż 0,5% prowizji za transakcję kartą płatniczą. Oznacza to spadek z 1,2%-1,3% obowiązujących wcześniej prowizji. Z początkiem 2015 roku maksymalne stawki opłaty interchange zostaną obniżone do 0,2% oraz 0,3% wartości transakcji, odpowiednio kart debetowych oraz kredytowych.

 

 

Dochody

 

Koszty

 

Rezerwy na kredyty

red-triang  TAK

green-triang  Nie

green-triang  Nie

Wyższa składka do Bankowego Funduszu Gwarancyjnego

W 2015 roku opłata roczna wzrosła z 0,1% do 0,189% 12,5-krotności sumy wymogów kapitałowych. Dodatkowo, wprowadzona w listopadzie 2013 roku opłata ostrożnościowa wzrosła z 0,037% do 0,05% 12,5-krotności sumy wymogów kapitałowych wyliczanych dla każdego z banków.

 

 

Dochody

 

Koszty

 

Rezerwy na kredyty

green-triang  NIE

red-triang  TAK

green-triang  NIE

Obowiązkowy wyższy wkład własny do kredytów hipotecznych

Począwszy od 2014 roku Komisja Nadzoru Finansowego (KNF) zaostrzyła w nowej Rekomendacji S zasady przyznawania kredytów hipotecznych. Zgodnie z wytycznymi KNF, od stycznia 2014 roku wkład własny przy zakupie nieruchomości na kredyt wynosił co najmniej 5%, a z początkiem 2015 roku został on podwyższony do 10% wartości nieruchomości. Wysokość wkładu własnego będzie rosła co roku o 5%, aby w 2017 roku osiągnąć poziom 20%. Ponadto, wysokość wkładu będzie zależała od dodatkowego zabezpieczenia kredytu, a kredyt nie będzie mógł być zaciągnięty na dłużej niż 35 lat.

 

 

Dochody

 

Koszty

 

Rezerwy na kredyty

red-triang  TAK

green-triang  NIE

red-triang  TAK

Wprowadzenie dodatkowych ograniczeń w dystrybucji produktów ubezpieczeniowych przez banki

Zgodnie z Rekomendacją U, dotyczącą dobrych praktyk w zakresie bancassurance z czerwca 2014 roku, od 1 kwietnia 2015 roku banki zostaną zobligowane do zapewnienia klientowi swobody w zakresie wyboru zakładu ubezpieczeń. Bank nie może jednocześnie występować w roli ubezpieczającego i pośrednika ubezpieczeniowego, a wynagrodzenie banku z tytułu oferowania produktów ubezpieczeniowych ma być ustalane w odpowiedniej proporcji do wysokości ponoszonych przez bank kosztów.

 

 

Dochody

 

Koszty

 

Rezerwy na kredyty

red-triang  TAK

red-triang  TAK

green-triang  NIE

Upadłość konsumencka

Od 1 stycznia 2015 roku zaczęła obowiązywać nowelizacja Prawa upadłościowego i naprawczego, ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Zasadniczą zmianą, wynikającą z nowych przepisów, jest uproszczenie procedur dotyczących upadłości konsumenckiej. Konsument otrzymał łatwiejszy dostęp do procedury ogłoszenia upadłości w sytuacji nadmiernego zadłużenia. Będzie to nowa szansa dla osób, które popadły w kłopoty finansowe, w tym klientów banków posiadających kredyty.

 

 

Dochody

 

Koszty

 

Rezerwy na kredyty

red-triang  TAK

green-triang  NIE

red-triang  TAK

prev next

Wpływ aprecjacji franka szwajcarskiego na sytuację kredytobiorców, sektora bankowego i mBanku

15 stycznia 2015 roku Szwajcarski Bank Narodowy (SNB), po prawie 3 latach utrzymywania sztywnego kurs franka w stosunku do euro ogłosił decyzję o uwolnieniu kursu franka. Spowodowało to zdecydowane umocnienie waluty szwajcarskiej wobec euro i złotego. Jednocześnie SNB obniżył stopę procentową do
-0,75%, co przełożyło się na spadek stopy LIBOR CHF. Gwałtowna aprecjacja franka szwajcarskiego wpływa na budżety około 550 tysięcy gospodarstw domowych posiadających kredyty mieszkaniowe denominowane we frankach szwajcarskich oraz na sytuację finansową banków.

Komitet Stabilności Finansowej (KSF) na posiedzeniu w dniu 20 stycznia 2015 roku z udziałem przedstawicieli niektórych banków komercyjnych posiadających portfele walutowych kredytów hipotecznych o istotnej wartości, potwierdził, że pomimo relatywnie dużego udziału portfela kredytów mieszkaniowych we frankach szwajcarskich sektor bankowy jest stabilny i odporny na szoki zewnętrzne, w tym na znaczne zmiany kursu walutowego. Wartość portfela kredytów we frankach systematycznie spada na skutek ich spłacania. Wpływ aprecjacji franka szwajcarskiego na wysokość rat kapitałowo-odsetkowych należy oceniać przy uwzględnieniu spadku stopy LIBOR od momentu zaciągnięcia kredytu i wzrostu średnich dochodów gospodarstw domowych.

Podjęte zostały następujące ustalenia:

  • Uwzględnianie przez banki ujemnej stopy LIBOR w oprocentowaniu kredytów.
  • Zobowiązanie banków do niewysuwania żądań dodatkowego zabezpieczenia kredytu na skutek wzrostu zadłużenia kredytobiorcy w wyniku wzrostu kursu franka w stosunku do złotego. Jednocześnie, Komisja Nadzoru Finansowego zapowiedziała, że nie będzie wymagała od banków wprowadzania dodatkowych zabezpieczeń.
  • Zmniejszenie spreadów walutowych stosowanych przez banki.

KSF zarekomendował bankom stosowanie rozwiązań restrukturyzacyjnych dostosowanych do indywidualnych potrzeb i możliwości każdego klienta oraz ich dopasowanie do aktualnych warunków rynkowych.

Zbieżne z rekomendacjami KSF jest stanowisko Związku Banków Polskich (ZBP). ZBP zaproponował m.in., by banki uwzględniały ujemną stawkę LIBOR dla franka szwajcarskiego przy wyliczaniu oprocentowania rat kredytów, obniżenie na 6 miesięcy spreadu walutowego, oraz wydłużenie na wniosek klienta czasu spłaty kredytu we frankach lub jej okresowe zawieszenie.

28 stycznia 2015 roku swoje stanowisko przedstawiło Ministerstwo Gospodarki. Przedstawione rozwiązania zawierały rekomendacje dla banków i rekomendacje zmian prawnych i regulacyjnych. Rekomendacje dla banków były następujące:

  • Umożliwienie zainteresowanym kredytobiorcom bezprowizyjnej zamiany waluty kredytu z franka szwajcarskiego na złotówki po kursie równym średniemu kursowi NBP w dniu przewalutowania.
  • Wprowadzenie do czynnych umów tzw. wakacji kredytowych na okres do 3 lat (także dla kredytów złotowych) oraz wprowadzenie limitu wysokości raty na poziomie z końca 2014 roku.
  • Odstąpienie od żądania dodatkowego zabezpieczenia kredytu z tytułu zmian kursowych.

Rekomendacje zmian prawnych i regulacyjnych to:

  • Ograniczenie ryzyka kursowego kredytobiorcy.
  • Ograniczenie wprowadzania w czasie trwania umowy dodatkowych zabezpieczeń na wypadek zmian kursowych.
  • Zaprzestanie traktowania umorzenia części kredytu jako opodatkowanego przychodu po stronie kredytobiorcy.
  • Zaliczenie kosztów umorzenia do (podatkowych) kosztów uzyskania przychodu banków.
  • Wprowadzenie dla nowo zawartych umów limitu roszczeń z tytułu kredytu hipotecznego (udzielonego do 100% wartości nieruchomości) w wysokości wartości nieruchomości.
  • Wprowadzenie i upowszechnienie rozwiązań umożliwiających elastyczne reagowanie na zakłócenia w obsłudze kredytów (złotowych i walutowych).
  • Wprowadzenie rozwiązań na wypadek nadzwyczajnie trudnej sytuacji życiowej kredytobiorcy (złotowego i w walutach obcych).

mBank, honorując zapisy zawartych umów o kredyt hipoteczny we frankach szwajcarskich z oprocentowaniem opartym na marży i stawce LIBOR, stosuje zasadę, według której ujemna wartość stopy LIBOR CHF pomniejsza marżę kredytową. Ponadto Bank zawęził spread walutowy oraz zaproponuje klientom znajdującym się w trudnej sytuacji finansowej pakiet rozwiązań, polegających m.in. na wydłużeniu czasu trwania kontraktu, co pozwoli na utrzymanie raty kredytowej na poziomie zbliżonym do tego sprzed decyzji Szwajcarskiego Banku Narodowego. Wśród nowych rozwiązań znajduje się też możliwość przeniesienia hipoteki frankowej na nową nieruchomość.

Utrzymujący się na podwyższonym poziomie kurs franka szwajcarskiego będzie mieć umiarkowanie negatywny wpływ na wyniki finansowe Grupy mBanku w 2015 roku. Przyjmując do obliczeń kurs PLN/CHF na poziomie 4,20 na dzień 31 grudnia 2014 roku, wskaźniki kapitałowe Grupy mBanku byłyby o około 40 punktów bazowych niższe od obecnie raportowanych za wspomniany okres.

Mimo, że miesięczna rata znacznej większości kredytobiorców posiadających w mBanku zobowiązania we frankach szwajcarskich obniży się w porównaniu do grudnia 2014 roku dzięki ujemnej stawce LIBOR, Grupa mBanku może zanotować pewien wzrost odpisów z tytułu utraty wartości kredytów i pożyczek, spowodowany wzrostem wartości kredytów w stosunku do zabezpieczających je nieruchomości. Jednocześnie, obniżone spready walutowe dla klientów oraz nieznacznie opóźnione dostosowanie kosztów finansowania mBanku do negatywnej stawki LIBOR, w zestawieniu z szybszym dostosowaniem oprocentowania kredytów po stronie klientów i możliwym wzrostem konkurencji na rynku depozytów (niektórzy konkurenci mBanku mogą poszukiwać dodatkowej płynności w celu sfinansowania swojej ekspozycji w CHF poprzez instrumenty SWAP) będą miały niewielki negatywny wpływ na dochody mBanku w średnim okresie.

Poniższy wykres prezentuje rozkład liczby klientów z kredytami hipotecznymi we franku szwajcarskim według procentowej zmiany wysokości raty na dzień 29 stycznia 2015 w porównaniu do grudnia 2014 roku.

 

4.5. Rynek mieszkaniowy

Sytuacja na rynku nieruchomości w 2014 w Polsce była uwarunkowana, podobnie jak w roku 2013, powolnym, ale stabilnym rozwojem gospodarczym oraz utrzymywaniem przez Radę Polityki Pieniężnej stóp procentowych na stosunkowo niskim poziomie. W związku z tym banki złagodziły politykę kredytową, co znalazło odzwierciedlenie we wzroście atrakcyjności oferty kredytów hipotecznych.

W 2014 roku na polskim rynku kredytów hipotecznych, pomimo wprowadzenia znaczących zmian regulacyjnych, nie zaszła rynkowa rewolucja. Mimo że Rekomendacja S Komisji Nadzoru Finansowego zmieniła przepisy regulujące zasady udzielania kredytów w Polsce, od momentu jej wprowadzenia nie zauważono znaczących zmian na rynku nieruchomości, a co za tym idzie na rynku kredytów hipotecznych. Pomimo ustanowienia obowiązkowego wkładu własnego na poziomie minimum 5% w przypadku każdego kredytu hipotecznego, zwiększyła się liczba aplikantów posiadających zdolność kredytową (spowodowane to było w dużej mierze wydłużeniem maksymalnego okresu spłaty kredytu na potrzeby kalkulacji zdolności kredytowej z 25 do 30 lat).

Dodatkowo ograniczono możliwość zaciągania kredytów walutowych. Od 1 lipca 2014 roku wyłącznie osoby zarabiające w danej walucie mogą ubiegać się o tego typu kredyt.

Istotną zmianą na rynku mieszkaniowym miał być program rządowy „Mieszkanie dla Młodych”. Niestety nie zrewolucjonizował on, tak znacznie jak oczekiwano, sytuacji na rynku kredytów hipotecznych, ponieważ odnosił się wyłącznie do nieruchomości rynku pierwotnego, które nie zawsze interesowały osoby poniżej 35 roku życia m.in. ze względu na to, iż w nie były one dostępne w mniejszych miastach.

W 2014 roku Rada Polityki Pieniężnej ustabilizowała stopy procentowe na niskim poziomie. Stopa referencyjna wyniosła 2%, a stopa WIBOR 3M w listopadzie 2014 roku była niższa niż 2%, by w grudniu ostatecznie osiągnąć 2,1%. W konsekwencji zaciągnięcie kredytu (m.in. hipotecznego) wiązało się z bardzo niskimi kosztami dla kredytobiorców, którzy z powodu niskich stóp procentowych oraz korzystniejszej oferty kredytowej osiągali wyższą zdolność kredytową.

Ostateczną zmianą było wprowadzenie w grudniu 2014 roku tak zwanej odwróconej hipoteki. Jest to kredyt przeznaczony dla osób posiadających tytuł prawny do nieruchomości, na którą wnosi się hipotekę zabezpieczającą pożyczkę udzieloną osobie zainteresowanej. Jednak na rynku kredytowym w Polsce żaden bank nie wprowadził jeszcze do swojej oferty odwróconej hipoteki.

Sytuacja na rynku nieruchomości prywatnych

Na rynku nieruchomości prywatnych w 2014 roku można było zaobserwować wzrost popytu na mieszkania oraz niewielki wzrost, a następnie ustabilizowanie się poziomu cen za metr kwadratowy – zarówno na rynku pierwotnym, jak i wtórnym. Realizację zapotrzebowania na mieszkania ułatwił z pewnością rządowy program „Mieszkania dla Młodych”, pomimo wprowadzenia Rekomendacji S, która mogła stanowić potencjalną przeszkodę w uzyskaniu kredytu hipotecznego. Zauważalna była potrzeba zakupu mieszkania o podwyższonym standardzie i w prestiżowej lokalizacji. Największą popularnością cieszyły się mieszkania o średniej powierzchni pomiędzy 40m² a 50m².

W 2015 roku w dalszym ciągu planowane jest wdrażanie rozporządzeń Rekomendacji S, wśród których znalazł się między innymi wzrost wkładu własnego o dodatkowe 5% (do wysokości 10% wartości nieruchomości). Planowane jest także uatrakcyjnienie programu „Mieszkanie dla Młodych”, poprzez zwiększenie dopłat do wkładu własnego do 20% wartości nieruchomości dla rodzin z dwojgiem dzieci, oraz do 25% dla rodzin liczniejszych, przy jednoczesnej zmianie powierzchni nieruchomości kwalifikującej do udziału w programie z 50m² na 65m². Rada Polityki Pieniężnej ma także zamiar wprowadzić kolejne obniżki stóp procentowych celem stymulacji konsumpcji i inwestycji.

Poniższe wykresy przedstawiają spodziewaną dynamikę kredytów hipotecznych w Polsce oraz na rynkach czeskim i słowackim, na których działa mBank.

 

 

Źródło: Opracowanie własne na podstawie danych KNF i raportu Deloitte CE Banking Outlook. North-South Divide on the Road to Recovery (Wrzesień 2014).

Sytuacja na rynku nieruchomości komercyjnych

W 2014 roku polski popyt na usługi handlowe oraz te związane z pracą biurową wzrósł poprzez zwiększenie konsumpcji w kraju oraz rozwój polskich spółek. Zapotrzebowanie na nowe powierzchnie komercyjne, w szczególności usługowe, było bardzo duże. Inwestorów interesowały szczególnie nieruchomości o wysokim standardzie. Największe udziały w rynku nieruchomości komercyjnych miały kolejno powierzchnie biurowe, handlowe i przemysłowe. Liczba transakcji w tych obszarach wzrosła o około 10% w porównaniu do roku 2013.

Po raz pierwszy od 2000 roku, podaż nieruchomości biurowych w 2014 roku była wyższa od popytu. Na uwagę zasługuje w szczególności liczba nowych inwestycji w tym obszarze. Zaostrzyło to już wysoką konkurencję, również w obszarze cenowym, i zachęciło inwestorów do lokowania kapitału w nieruchomości tego rodzaju, lecz nie wystarczyło, aby popyt całkowicie zrównoważył podaż. Na koniec 2014 roku całkowite zasoby powierzchni biurowej w Polsce wyniosły 7,5 mln m², natomiast zasoby pustostanów w Warszawie i na rynkach regionalnych (Kraków, Wrocław, Trójmiasto, Łódź, Poznań, Katowice) osiągnęły poziom 776 800 m², przy współczynniku pustostanów na poziomie 15,5% w Warszawie. Prognozowany wskaźnik pustostanów w Warszawie ma osiągnąć poziom 20% w 2015 roku, co wskazuje na negatywną tendencję na rynku nieruchomości biurowych.

W obszarze nieruchomości usługowych zaobserwować można wciąż wzrastające zapotrzebowanie na powierzchnię w centrach handlowych. Wiele rodzajów handlu detalicznego, odbywających się dotychczas poza centrami handlowymi, przenosi się tam ze względu na możliwość łatwiejszego i szybszego dotarcia do klientów. Wciąż planowane są nowe inwestycje w wielkopowierzchniowe obiekty usługowe, które cieszą się zainteresowaniem zarówno potencjalnych najemców, jak i ich klientów, mimo że całkowite zasoby w tym sektorze stanowią aż 11,5 mln m². Nowa podaż w 2014 roku wyniosła 460 tys. m², natomiast 850 tys. m² jest obecnie w trakcie budowy.

Nieruchomości przemysłowe w roku 2014 przeżywały rozkwit podobny do tego sprzed sześciu lat. Popyt na powierzchnię tego typu był o połowę większy niż w roku poprzednim, a podaż w stosunku rocznym wzrosła o około 30%, co można ocenić jako rekordowo udany wynik dla tej części rynku.

Co istotne, choć najwyższe obroty nieruchomościami komercyjnymi nadal notowano w największych polskich aglomeracjach, to jest w Warszawie, Krakowie, Wrocławiu, Poznaniu i Gdańsku, ze względu na niższe koszty powierzchni i budowy coraz większym zainteresowaniem cieszyły się również mniejsze miasta (100-400 tys. mieszkańców). Jest to pozytywny sygnał z perspektywy demograficznej, ponieważ może to odwrócić występującą obecnie tendencję migracji ze wsi i małych miast wyłącznie do największych aglomeracji.

W roku 2015 i latach następnych można spodziewać się, iż tendencje występujące na rynku nieruchomości komercyjnych utrzymają się. Wspomniane plany dalszego obniżania stóp procentowych zagwarantują inwestorom relatywnie niskie koszty nabycia lokali usługowych, biurowych oraz przemysłowych.

Dane dotyczące rynku nieruchomości komercyjnych pochodzą z raportu Knight Frank Rynek Nieruchomości Komercyjnych w Polsce - Styczeń 2015.

4.6. Zmiany w rekomendacjach Komisji Nadzoru Finansowego (KNF) oraz aktach prawnych dotyczących banków

 

 
Akt prawny /Rekomendacja

Data wejścia w życie
i podsumowanie nowych wymagań

Wpływ na główne

obszary Banku

TAK – regulacja ma wpływ na dany obszar

NIE – regulacja nie ma wpływu na dany obszar, bądź ma znikomy wpływ na dany obszar

Bazylea III (Pakiet regulacyjny CRD IV/CRR)

2014

01.01.2014

Wprowadza nowe wymagania w zakresie kapitału, płynności oraz ładu korporacyjnego i polityki wynagrodzeń. Proces dostosowywania regulacji krajowych do pakietu CRD IV/ CRR jest w toku.

 

Baza kapitałowa

 

Zasoby IT i HR

 

Wynik finansowy
(bez kosztów IT/HR)

 

Klient i oferta

red-triang  TAK

red-triang  TAK

red-triang  TAK

green-triang  NIE

Foreign Account Compliance Act (FATCA) & Competent Authority Agreement (CAA)

01.07.2014

FATCA obejmuje konieczność identyfikacji i monitorowania statusu klientów Banku oraz raportowania danych o aktywach
i inwestycjach rezydentów podatkowych USA. W przypadku nieprzystąpienia do FATCA wszystkie transfery finansowe dokonywane z USA do zagranicznej instytucji finansowej będą obciążane 30% stawką podatku u źródła.

Baza kapitałowa

 

Zasoby IT i HR

 

Wynik finansowy
(bez kosztów IT/HR)

 

Klient i oferta

green-triang  NIE

red-triang  TAK

green-triang  NIE

red-triang  TAK

Rekomendacja D

31.12.2014

Celem znowelizowanej rekomendacji jest polepszenie jakości zarządzania w obszarze technologii informacyjnej i bezpieczeństwa środowiska teleinformatycznego w bankach, w połączeniu z poprawą nadzoru w tych obszarach.

 

 

Baza kapitałowa

 

Zasoby IT i HR

 

Wynik finansowy
(bez kosztów IT/HR)

 

Klient i oferta

green-triang  NIE

red-triang  TAK

green-triang  NIE

green-triang  NIE

European Market Infrastructure Regulation (EMIR)

2013-2015

Dotyczy funkcjonowania rynków kapitałowych, wprowadzając nowe wymogi ograniczające ryzyko. Obejmuje wprowadzenie konieczności rozliczania transakcji przez centralnych kontrahentów oraz raportowania transakcji do repozytoriów, co spowoduje wzrost kosztów zawierania transakcji, których przedmiotem są instrumenty finansowe oraz derywaty.

 

 

Baza kapitałowa

 

Zasoby IT i HR

 

Wynik finansowy
(bez kosztów IT/HR)

 

Klient i oferta

green-triang  NIE

red-triang  TAK

red-triang  TAK

green-triang  NIE

Rekomendacja S

01.07.2014

Zmiany obejmujące ograniczenia w udzielaniu kredytów walutowych oraz w długości maksymalnego okresu kredytowania. Ograniczenia dotyczą również rokrocznego obniżania limitów nałożonych na wskaźnik zadłużenia do dochodu, jak też minimalnego wkładu własnego.

 

 

Baza kapitałowa

 

Zasoby IT i HR

 

Wynik finansowy
(bez kosztów IT/HR)

 

Klient i oferta

green-triang  NIE

green-triang  NIE

red-triang  TAK

red-triang  TAK

Komunikat Komisji Nadzoru Finansowego dotyczący Screen Scrapping’u

14.07.2014

Zakaz KNF dotyczy korzystania z technologii tzw. screen scrapingu tj. przenoszenia baz danych o klientach między bankami. Wykorzystanie informacji o finansach klientów z innych banków służyło dopasowaniu oferty bankowej do potrzeb klienta oraz upraszczało procedurę udzielania kredytów, jednak w opinii KNF zwiększało zagrożenie dla bezpieczeństwa informacji w bankowości internetowej. 

 

 

Baza kapitałowa

 

Zasoby IT i HR

 

Wynik finansowy
(bez kosztów IT/HR)

 

Klient i oferta

green-triang  NIE

green-triang  NIE

green-triang  NIE

red-triang  TAK

Ustawa o usługach płatniczych

01.07.2014/

01.01.2015

Nowelizacja ustawy o usługach płatniczych narzuca maksymalną stawkę opłaty interchange - redukcja z 1,2-1,3% do 0,5% począwszy od 1 lipca 2014 roku oraz dalszy spadek do 0,2% w przypadku kart debetowych i 0,3% dla kart kredytowych od 1 lutego 2015 roku.

 

 

Baza kapitałowa

 

Zasoby IT i HR

 

Wynik finansowy
(bez kosztów IT/HR)

 

Klient i oferta

green-triang  NIE

red-triang  TAK

red-triang  TAK

red-triang  TAK

BRRD (Dyrektywa dotycząca prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji)

2015

01.01.2015

Dyrektywa zobowiązuje banki do przygotowania planów naprawczych, a powołany specjalnie organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji stworzy plany restrukturyzacyjne. Ponadto banki będą zobligowane do utrzymywania adekwatnej struktury zobowiązań gwarantującej odpowiedni poziom instrumentów, które w przypadku restrukturyzacji mogą być umorzone lub zamienione na udziały kapitałowe. Wdrożenie Dyrektywy BRRD będzie się także wiązało z utworzeniem funduszu uporządkowanej likwidacji, który ma docelowo zgromadzić środki o wartości 1% depozytów ubezpieczonych w BFG.

Baza kapitałowa

 

Zasoby IT i HR

 

Wynik finansowy
(bez kosztów IT/HR)

 

Klient i oferta

red-triang  TAK

green-triang  NIE

red-triang  TAK

green-triang  NIE

Rekomendacja U

31.03.2015

Rekomendacja narzuca obowiązek informacyjny polegający na jednoznacznym wskazaniu przez bank swojej roli w zakresie oferowania usług ubezpieczeniowych. Dodatkowo zakłada ona zapewnienie klientowi swobody w zakresie wyboru zakładu ubezpieczeń.

 

Baza kapitałowa

 

Zasoby IT i HR

 

Wynik finansowy
(bez kosztów IT/HR)

 

Klient i oferta

green-triang  NIE

green-triang  NIE

red-triang  TAK

red-triang  TAK

Rekomendacja P

30.06.2015

Nowelizacja rekomendacji P ma na celu aktualizację standardów zarządzania ryzykiem płynności po doświadczeniach kryzysu finansowego. Obejmuje określanie tolerancji ryzyka płynności, pomiar i zarządzanie płynnością.

Baza kapitałowa

 

Zasoby IT i HR

 

Wynik finansowy
(bez kosztów IT/HR)

 

Klient i oferta

green-triang  NIE

red-triang  TAK

red-triang  TAK

green-triang  NIE

Ustawa o nadzorze makroostrożnościowym

2015

Ustawa ma na celu wzmocnienie stabilności systemu finansowego oraz ograniczenie prawdopodobieństwa wystąpienia kryzysu finansowego. Powołuje w tym celu Radę ds. Ryzyka Systemowego, która będzie miała uprawnienia do wydawania ostrzeżeń oraz zaleceń dla banków.

Baza kapitałowa

 

Zasoby IT i HR

 

Wynik finansowy
(bez kosztów IT/HR)

 

Klient i oferta

red-triang  TAK

green-triang  NIE

green-triang  NIE

green-triang  NIE

Ustawa o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym

2015

Nowelizacja Ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym wprowadza obowiązek opłaty ostrożnościowej na fundusz stabilizacyjny (max. stawka 0,3% całkowitej ekspozycji ważonej ryzykiem). Stawka opłaty ostrożnościowej za rok 2014 wyniosła 0,037%, natomiast za rok 2015 została wyznaczona w wysokości 0,05% 12,5-krotności sumy wymogów kapitałowych.

Baza kapitałowa

 

Zasoby IT i HR

 

Wynik finansowy
(bez kosztów IT/HR)

 

Klient i oferta

green-triang  NIE

green-triang  NIE

red-triang  TAK

green-triang  NIE

prev next